Τετάρτη, 13 Απριλίου 2011

Το πάντα με τρομάζει και το ποτέ με προσπερνά



Πόσο εύκολα λέγονται κάποιες λέξεις και πόσο δύσκολα τηρούνται;
«ΠΑΝΤΑ» και «ΠΟΤΕ», λέξεις που τις λέμε σχεδόν καθημερινά χωρίς να σκεφτόμαστε τη βαρύτητά τους, χωρίς να σκεφτόμαστε ότι κάποιος μπορεί να τις πιστέψει…

Και μετά; Τι γίνεται; Λέμε: «Καλά κι εσύ το πίστεψες;» ή «Τότε το εννοούσα τώρα μου τέλειωσε» ή «Έλα μωρέ… η κουβέντα το έφερε». Το «ΠΑΝΤΑ» όμως δεν τελειώνει… Το «ΠΑΝΤΑ» σημαίνει δέσμευση κι εμείς πνιγόμαστε μόνο στο άκουσμα της λέξης γιατί το ένα είναι κλισέ και το άλλο πνίξιμο, στο μυαλό μας.

Όσο για το «ΠΟΤΕ», ίσως είναι η πιο ύπουλη λέξη κι εκείνη που συνεχώς στη φέρνει πισώπλατα. Οι παλιοί, έλεγαν «Φτύνε τον κόρφο σου» ενώ εμείς «Ποτέ μην λες ποτέ»! Οξύμωρο; Μάλλον, αφού έχει το ποτέ…! Νομίζω πως οι περισσότεροι από εσάς που θα διαβάσετε αυτό το κείμενο, θα την έχετε πατήσει ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ, όπου θα έχετε πει «ΠΟΤΕ» και μετά από λίγο καιρό θα έχετε κάνει ακριβώς αυτό που πριν ορκιζόσαστε ότι δεν θα κάνετε ή ακόμα χειρότερα αυτό που κρίνατε σε κάποιον άλλο. Γιατί δεν υπάρχει πιο εύκολο πράγμα από το να κρίνεις. Εύκολο, ανώδυνο και χωρίς καθρέφτη για να κοιτάς τα δικά σου λάθη! Τι γίνεται όμως όταν βρεθεί ένας μάγκας και πει: «Είδες για να λες μεγάλες κουβέντες;», «Εσύ, δεν έκραζες τον τάδε; Τώρα κάνεις το ίδιο το ξέρεις;» Συνήθως, τότε, έρχονται τα νεύρα, οι τσακωμοί και η φυγή, δηλαδή η εύκολη λύση. Και μετά πάλι από την αρχή με ίδιους ή διαφορετικούς πρωταγωνιστές. Το σενάριο δεν αλλάζει απλώς τροποποιείται αναλόγως με τα πρόσωπα και τις καταστάσεις.

Εμένα, λοιπόν, που τα γράφω όλα αυτά, το «ΠΑΝΤΑ» πλέον με τρομάζει, γιατί μπορεί να το πιστέψω και μετά… τι μέλει γενέσθαι; Όσο για το «ΠΟΤΕ», όπως έγραψα και στον τίτλο με ξεπερνά, γιατί το καταπατώ και ξενερώνω αλλά… το ξαναλέω και το ξαναλέω και το ξαναλέω! Εσείς; Έχετε νιώσει κάτι από τα παραπάνω; Τα έχετε σκεφτεί; Σας έχουν προβληματίσει; Θέλω πολύ να ακούσω τη γνώμη σας κυρίως αν είναι… «ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΙ»

Υ.Γ. Γράφοντας αυτό το κείμενο από κεκτημένη ταχύτητα και από συνήθεια (κακιά), πήγα πάνω από πέντε φορές να γράψω τις λέξεις «ΠΑΝΤΑ» και «ΠΟΤΕ»

5 σχόλια:

kotsifi είπε...

..."Pote den tha to kanw ayto" "Pote...Pote...Pote....." kai na pou h zwi eferne etsi ta pragmata pou se sintomo xroniko diastima akirwne ta logia mou...ara emena!!!!
Pleon exw ginei poly prosextiki stis lexeis kai tis sigkekrimenes "Pote" kai "Panta" elegxw apolyta pou tis vazw....;oles oi lexeis exoun idiaiteri axia kai prepei na gnorizoume pou tis vazoume....
Kai oso egw prosexw den xerw an to kanoun oi gyrw mou.....Prosfata pira ena sms apo enan anthrwpo pou irthe sti zwi mou akrivws gia na mou akirwsei tis mexri tote "pote" thewries mou kai mou egrafe "Panta tha exeis tin agkalia mou"...
Arage ayto to "panta" isxuei??? Perimenw ton xrono na mou dwsei tis apantiseis pou zitaw....Tote mono tha pistepsw xana stis lexeis h apla oi lexeis tha me tromaxoun pou xanoun tin axia tous.....

dorakat είπε...

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι στη ζωή μας που αγαπάμε για πάντα και εκεί το πάντα αποκτά αξία. Το ποτέ είναι μια δέσμευση που δημιουργήθηκε απλώς για να την καταπατάμε..

Konstantinos είπε...

"Τα ΠΑΝΤΑ ρει, μηδέΠΟΤΕ κατά τ'αυτό μένειν". Καλά τα είπε ο Ηράκλειτος που χρησιμοποίησε τις δύο αυτές λέξεις (ακουστικά τουλάχιστον, γιατί γραμματικά πιάσαμε συγγενείς) με έναν από τους ουσιαστικότερους τρόπους. Όλα (σχεδόν) μες στο μυαλό είναι κι όταν το καταλάβουμε αυτό, διαπιστώνουμε και πόσο εύκολα μπορεί να αλλάξει μια κατάσταση... Δεν είναι πάντα εύκολο, αλλά όταν είμαστε ανοιχτόμυαλοι και διαλλακτικοί και όχι απόλυτοι, τότε προοδεύουμε.

fairy είπε...

Εμένα το "πάντα" με συναρπάζει και μου δινει ώθηση να το ανακαλυψω και να το φερω στα μετρα μου!

Constantina είπε...

Εγώ πάλι αυτή τη λεξοφοβία δεν την καταλαβαίνω. Πάντα και ποτέ. Το πάντα είναι μια λέξη θετική για εμένα. Γιατί τους ανθρώπους που αγαπάω τους αγαπάω πάντα και για πάντα. Από την άλλη και το ποτέ είναι μια λέξη θετική για εμένα. Γιατί αυτούς που αγαπάω δεν θα σταματήσω ποτέ να τους αγαπάω. Πολλές φορές όμως αυτές οι λέξεις μπερδεύονται. "Μου είχες πει θα μ' αγαπάς για πάντα και έφυγες". Και; Επειδή έφυγα σημαίνει ότι σταμάτησα να σ' αγαπάω; Σημασία έχει ποιος λέει τις λέξεις και σε ποιον, αλλά και πόσο έχει την ικανότητα ο άλλος να καταλάβει το ποτέ και το πάντα. Εγώ δεν φοβάμαι να μιλήσω. Φοβάμαι τους ανθρώπους που φοβούνται να μιλήσουν. Το πάντα δεν με τρομάζει, οι αρρώστιες με τρομάζουν. Επίσης το ποτέ δεν με προσπερνά, ο θάνατος με προσπερνά. Αλλά όλα αυτά είναι υποκειμενικά!!

Δημοσίευση σχολίου