Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2011

Οι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΙ πάνε ΔΙΑΚΟΠΕΣ!!!



Παει ο παλιος ο χρόνος!
Ας γιορτασουμε παιδιααααα και του χωρισμου ο πόνος θα κοιμάται στην καρδιά.


Το κλεινουμε το μαγαζιιιιιι!!! Σήμερα στις 10 ακριβώς ελάτε στον Μore Radio

Οι Απαράδεκτοι σας αποχαιρετούν και επιστρέφουν πάλι κοντά σας στις 4 Σεπτέμβρη!

Δεν νομιζω να λειπεις εσυ; ουτε εσυ; κανεις!!!!!!

Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2011

Summer's Parties



Σήμερα στους Απαράδεκτους παρτάρουμε!

Φοράμε τα καλοκαιρινά μας και θυμόμαστε ξέφρενες νύχτες καλοκαιριού!

Πάρτε μια παγωμένη μπυρα, φορέστε χαμόγελα και ακούστε μας!!!


Κωνσταντίνα Βασιλείου, Πένυ Θωμοπούλου και Δημήτρης Μεργούπης γεμάτοι απο ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!

Στις 10 το βράδυ όλοι στον More RAdio!

Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2011

Απόψε έχει ΤV-Κριτικές!




Μια τηλεοπτική σεζόν πέρασε.
Λέτε να την αφήσουμε έτσι;
Ασχολίαστη;
Ε δε νομιζω!!!

Τα φτυάρια στον ώμο και ξεκινάμε!!!!!
Με βάρκα το More Radio!

Ετοιμαστείτε λιγο μετα τις 10 γιατί έρχονται οι Απαράδεκτοι σου λέω! 

Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2011

Απόψε θυμόμαστε τους Καλοκαιρινούς μας Ερωτες!!!



Η Απαράδεκτη παρέα επιστρέφει με ΕΡΩΤΙΚΗ διάθεση!

Ελάτε να θυμηθούμε όλοι μαζί τους καλοκαιρινούς μας έρωτες και τις περιπέτειες που ζήσαμε κάτω από τον ήλιο!

Ετοιμαστείτε για μια εκπομπή γεμάτη Έρωτα και Καλοκαίρι!!!

Απόψε στις 10 το βράδυ! Πάντα στον More Radio!

Ξεχωριστοί αγώνες για ξεχωριστούς ανθρώπους

Από τον Serpantino






Καλησπέρα απαράδεκτη παρέα!

Εδώ και μέρες σκεφτόμουν να κάνω αυτή την ανάρτηση και να που την έκανα (αν εγκριθεί από τους αρμοδίους… λογοκρισία, ξέρετε…μα μια ζωή αυτοί οι Έλληνες; :p ) .

Όλα ξεκίνησαν πριν ακριβώς 2 χρόνια, όταν σε χορευτική παράσταση του κύριου Ευαγγελινού στο θέατρο Badminton, έγινε γνωστή σε εμένα και την παρέα μου η ύπαρξη των Special Olympics και μας ζητήθηκε να γίνουμε εθελοντές συμμετέχοντας στις τελετές έναρξης και λήξης. Η πρώτη μου απορία, φυσικά, ήταν η διαφορά Special Olympics και Παραολυμπιακών Αγώνων. Η διαφορά λοιπόν είναι πως οι συμμετέχοντες στα Special Olympics είναι άτομα με διανοητικές δυσκολίες, ενώ στους Παραολυμπιακούς άτομα με σωματική αναπηρία.

Θα μπορούσα να πω κάποια λόγια για το θεσμό αλλά πιστεύω ότι η καλύτερη πηγή είναι το site του οργανισμού http://www.athens2011.org/

Επίσης θα ήθελα να παραλείψω το κομμάτι της οργάνωσης και της οικονομικής διαχείρισης, περιλαμβανομένου της οικονομικής συμβολής της πολιτείας, γιατί αν μη τι άλλο μόνο πολιτικός-οικονομικός συντάκτης δεν είμαι.

Θα σας περιγράψω λοιπόν την εμπειρία μου από την τελετή έναρξης όπου και συμμετείχα. Όπως μάλλον παρατηρήσατε, πρωταγωνιστές του μεγάλου «ταξιδιού του Οδυσσέα» που αναπαραστάθηκε με τόσο όμορφο τρόπο ήταν τα ίδια τα παιδιά των Special Olympics. Ο Έρωτας, ο Οδυσσέας και οι συνταξιδιώτες του ήταν όλοι κάποια ξεχωριστά παιδιά που νιώθω πολύ όμορφα συμμετέχοντας σε κάτι με αυτούς, για αυτούς. Δε θα ξεχάσω τη φωνή της κυρίας Βάλιας, που αριθμούσε τα οχτάρια και μας συντόνιζε, από το ακουστικό να λέει προς το τέλος «τρέξε Μανόλη», και ο Μανόλης (Οδυσσέας) να τρέχει προς το τέλος του ταξιδιού του. Μαζί με τη μουσική υπόκρουση ήταν μια πολύ συγκινητική στιγμή.

Γνώρισα παιδιά με απίστευτη προσωπικότητα και αστείρευτο χιούμορ, άψογα συνεργάσιμοι και ικανοί και κατάλαβα πόσο προκατειλημμένοι είμαστε σαν κοινωνία με τη διαφορετικότητα. Κάτι που ζήλεψα από εκείνους ήταν η αυθεντική αθωότητά τους που «φώτιζε» τα πρόσωπά τους. Τους θαυμάζω!

Λέμε ναι λοιπόν στη διαφορετικότητα, ναι στον εθελοντισμό, ναι στον αθλητισμό, ναι στο Serpantino ( χαχαχαχα ήθελα να το πετάξω κάπου και αυτό)!!!

Απαράδεκτα φιλιά από έναν απαράδεκτο φίλο

Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2011

Σχέσεις σε κρίση!

Aπό την dorakat



Τον τελευταίο καιρό διαπιστώνω πως οι ανθρώπινες σχέσεις κρέμονται
από μία λεπτή κλωστή, ο κόσμος είναι αφηρημένος, σκεφτικός, ευερέθιστος.

Μοιάζουν όλοι να ψάχνουν αφορμή για να τσακωθούν, χωρίς να υπάρχει στην ουσία
λόγος παρά μόνο γιατί έχουν συσσωρεύσει πίεση και νιώθουν την ανάγκη να ξεσπάσουν.

Τι γίνεται όμως όταν αρχίζουν και ξεσπάνε συνεχώς; Όταν χάνουν την ομορφιά και τη γλυκύτητα από το πρόσωπο τους και αντικαθίστανται από τη μιζέρια και τη στρυφνότητα;
Όταν ξεσπούν συνεχώς στους ίδιους ανθρώπους; Όταν αυτοί οι άνθρωποι είναι οι πιο κοντινοί τους;Όταν είναι αυτοί που τους αγαπούν περισσότερο; Δίχως όρους, συγχωρώντας το καθετί...!

Τότε οδηγούνται σιγά σιγά στο BING BANG… Όλα τελειώνουν και αρχίζουν ξανά...
Κάπως έτσι δεν είναι και η ζωή; Κάποιοι πεθαίνουν και άλλοι γεννιούνται, πόνος και χαρά την ίδια στιγμή για διαφορετικούς ανθρώπους.

Γιατί όμως πρέπει πάντα να βιώνουμε το χειρότερο για να ξυπνάμε;
Προσπερνάμε τόσο εύκολα τη χαρά και στεκόμαστε τόσο πολύ στη στενοχώρια... Κι ας την έχουμε επιδιώξει τις περισσότερες φορές… Οι καταστάσεις που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε συνήθως φαντάζουν τρομακτικές, άδικες, ανυπέρβλητες.
Κι όμως με τον καιρό όλα διορθώνονται και χάνονται στη λήθη… Πολλές φορές η δυσκολία έγκειται στο πως θα αντιμετωπίσουμε ένα γεγονός και όχι στο ίδιο το γεγονός.

Δεν ξέρω αν η σωστή αντίδραση είναι ο τσακωμός, η απάθεια, η αδιαφορία, οι φωνές, μια αγκαλιά, μια συγνώμη...Σωστό είναι ότι είναι και αληθινό...έστω και αν είναι απαράδεκτο...ΣΩΣΤΑ;;;;;;